Dit project ontwikkelt een breed gedragen gestandaardiseerde beschrijvingstool: een praktische handleiding met voorbeeldbeschrijvingen en richtlijnen voor consistente documentatie.

Archeologen vinden vaak voorwerpen van bot, gewei, hoorn, ivoor en leer – van prehistorische bijlen tot moderne kammen. Maar wie ze beschrijft, doet dit nu vaak op verschillende manieren en gebruikt verschillende termen. Daardoor ontstaan onduidelijkheden, zijn vondsten lastig te vergelijken en blijft veel kennis onbenut.

Dit project brengt archeologen, depotbeheerders en specialisten uit beleid, onderzoek en praktijk samen om daar verandering in te brengen. Er wordt een breed gedragen beschrijvingstool ontwikkeld: een praktische handleiding met voorbeeldbeschrijvingen en richtlijnen voor consistente documentatie. Daarnaast verkennen de onderzoekers hoe de aanpak in de toekomst ook bruikbaar kan zijn voor andere organische materialen, zoals hout en leer.

Het vernieuwende van dit project is de integrale en praktische aanpak: voor het eerst komt er één standaard die bruikbaar is voor alle typen artefacten van harde dierlijke materialen. Door de samenwerking tussen wetenschap, beleid en praktijk is de tool inhoudelijk betrouwbaar, beleidsmatig relevant en direct toepasbaar in het veld, depot en onderzoek.

Drietanden uit de ringwalburg Oost Souburg, 10e eeuw (bron: RCE)

Het einddoel van dit project is een duurzame standaard die de kwaliteit en consistentie van vondstbeschrijvingen versterkt, gegevens beter uitwisselbaar maakt en nieuwe syntheseonderzoeken en publieksontsluiting van collecties mogelijk maakt. Zo wordt het rijke erfgoed van harde dierlijke materialen ontsloten voor de toekomst.