Steentijdonderzoek is arbeidsintensief en daardoor in verhouding kostbaar. Het is dan ook van belang deze investering te relateren aan de kenniswinst. Die kenniswinst ontstaat wanneer vindplaatsen onderling vergeleken kunnen worden. Clusters vormen daarbij een belangrijke schakel: deze verdichtingen van vuursteen, houtskool en andere artefacten binnen een grotere vondstspreiding geven inzicht in de chronologie, activiteitenpatronen en het gedrag van prehistorische gemeenschappen.

Een gestandaardiseerde methode om clusters te identificeren, af te bakenen en onderling te vergelijken ontbreekt echter. Verschillen tussen onderzoekers, opgravingen en methoden beperken daarmee de vergelijkbaarheid van onderzoeksresultaten.

Dit project pakt dit op door systematisch verschillende clusterdetectiemethoden te vergelijken en op basis daarvan een aanbevolen werkwijze te formuleren die kan dienen als kader binnen de Nederlandse steentijdarcheologie.

De aanpak is vernieuwend en direct bruikbaar. Er is niet eerder een systematische methodevergelijking uitgevoerd. Het project brengt diverse uitvoerders van steentijdonderzoek uit de commerciële archeologie samen rond één methodologisch vraagstuk. Dit zorgt ervoor dat de uitkomsten breed gedragen en direct inzetbaar zijn en het resultaat is direct toepasbaar in de dagelijkse praktijk van Leidraad tot de doorwerking in Programma’s van Eisen, waarderingen en opgravingen.