Dit project onderzoekt of de introductie van compound-specific isotope analysis (CSIA) binnen de Nederlandse (commerciële) archeologische praktijk in staat is om kernvragen over paleodieet te beantwoorden die met conventionele stabiele koolstof- en stikstofisotopenonderzoek niet of slechts beperkt kunnen worden opgelost.

Dit project onderzoekt of compound-specific isotope analysis (CSIA) van aminozuren een robuust en praktijkgericht alternatief of toevoeging biedt voor conventioneel stabiel isotopenonderzoek naar paleodieet in de Nederlandse archeologie. CSIA wordt toegepast op botcollageen uit goed gedocumenteerde Nederlandse skeletcollecties, met als doel inzicht te krijgen in de biologische en sociale variabelen die individuele dieetpraktijken beïnvloeden.

Conventioneel bulk-isotopenonderzoek -tot nu toe de standaard in Nederland- kent belangrijke beperkingen. Ecologische, antropogene en metabole factoren bemoeilijken de interpretatie, en dieetgerelateerde signalen zijn moeilijk te onderscheiden van effecten van fysiologische stress of ziekte. Dit leidt vaak tot ambigue conclusies over brede voedselcategorieën.

CSIA biedt een innovatieve oplossing: door individuele aminozuren afzonderlijk te analyseren, maakt de methode gedetailleerdere, betrouwbaardere en contextgevoeliger paleodieet-reconstructies mogelijk. Daarmee wordt een belangrijke methodologische beperking in het vakgebied direct aangepakt.

Meer dan bot gevangen (©: Lisette Kootker)

Het einddoel van het project is tweeledig: enerzijds een kritische toets van de effectiviteit van CSIA binnen de Nederlandse archeologische context, anderzijds het formuleren van concrete, toepasbare onderzoeksvragen die kunnen worden geïntegreerd in de dagelijkse archeologische praktijk en de Nationale Onderzoeksagenda Archeologie (NOaA).