De Soester Duinen vormen een belangrijk archeologisch monument dat geconfronteerd wordt met aanzienlijke bedreigingen als gevolg van klimaatverandering, verstuiving en recreatief gebruik. Deze beheersproblematiek vraagt om een nieuwe inventarisatie van de aanwezigheid en staat van de archeologie. Dit project past een innovatieve benadering toe op een concreet vraagstuk waarbij zowel traditionele als moderne technieken op effectieve wijze worden gecombineerd. Het beoogt, door middel van een geïntegreerde aanpak een bijdrage te leveren aan methodeontwikkeling in onderzoek (analyse voor het vaststellen van potentieel intacte archeologische lagen), een veldlaboratorium van cutting-edge technologie (de toepassing van nieuwe ontwikkelingen in drone-remote sensing) en nieuwe vormen van samenwerking (de combinatie van verschillende belanghebbenden, publiek, en expertisecentra).

Dit project richt zich op het ontwikkelen van een methode om de aanwezigheid van het paleolandschap aan of nabij het oppervlak in kaart te brengen via een combinatie van oude en nieuwe innovatieve archeologische technieken in een veldlaboratorium, om zo een beeld te krijgen van waar concentraties van archeologisch materiaal vrij kunnen gaan komen.

De voorgestelde oplossingen hebben niet alleen impact op de Soester Duinen zelf, maar ook voor de archeologie in stuifzandgebieden in Nederland als geheel, evenals voor de bredere uitdagingen die verband houden met de bescherming van archeologische monumenten.