Dit project onderzoekt vanuit een disciplinaire aanpak hoe het gedrag en de sporen van moderne koeien helpen prehistorische diersporen beter te begrijpen en zo inzicht te krijgen in hoe mens en dier samen het landschap vormgaven.

Hoef voor hoef het verleden in onderzoekt hoe het gedrag en de sporen van moderne koeien ons helpen prehistorische diersporen beter te begrijpen. In natte landschappen zijn hoefindrukken en koeienpaadjes vaak uitzonderlijk goed bewaard gebleven, maar ze worden in archeologisch onderzoek nog te vaak over het hoofd gezien of verkeerd geïnterpreteerd. Door veldobservaties van koeien te combineren met archeologische analyses en interviews met boeren en natuurbeheerders, willen de onderzoekers inzicht krijgen in hoe mens en dier samen het landschap vormgaven.

Het project is vernieuwend doordat het de koe niet langer beschouwt als louter producent van vlees of melk, maar als actieve actor in de prehistorie. In dit project worden verschillende werelden samengebraht: archeologie, ethologie, agro-ecologie en boerenpraktijk. Deze interdisciplinaire aanpak verrijkt niet alleen onze interpretaties, maar levert ook nieuwe methoden op voor het vastleggen en duiden van dierlijke sporen in archeologisch onderzoek.

Hoef voor hoef het verleden in

Het einddoel is een duurzame verbetering van de archeologische praktijk. De onderzoekers van dit project willen archeologen leren dierlijke sporen beter te herkennen en interpreteren en tegelijkertijd boeren en publiek betrekken bij het ontsluiten van het verleden. Daarmee bouwen de onderzoekers aan een menselijker en vollediger beeld van prehistorische gemeenschappen en de rol van koeien daarbinnen.